سعیده مرادی‌فر (دکتری روابط بین الملل و پژوهشگر مرکز پژوهش‌های مجلس)
در منازعات نظامی معاصر، بازدارندگی صرفا به توانایی وارد کردن ضربه مستقیم به نیروهای نظامی دشمن محدود نمی‌شود، بلکه به‌تدریج ابعاد اقتصادی، ژئوپلیتیکی، زیرساختی و فناورانه گسترده‌تری یافته است. چرا که بازدارندگی به شکل‌دهی به تصمیمات دشمن قبل از شروع درگیری بستگی دارد. بنابراین، بازدارندگی نوعی پیشگیری بوده و اقدامی صرفا واکنشی نیست و برای تغییر محاسبات منطقی دشمنان در محیطی طراحی میشود که فاقد یک دولت مرکزی است. در چنین شرایطی، دولت‌ها می‌کوشند با گسترش دامنه تهدید و انتقال هزینه‌های منازعه به حوزههای مختلف، محاسبات راهبردی طرف مقابل را تغییر و هزینه شروع یا ادامه عملیات نظامی را افزایش دهند. از این منظر است که زیرساخت‌های انرژی، مسیرهای کشتیرانی، پایگاه‌های نظامی، شبکه‌های ارتباطی و مراکز داده، به‌واسطه نقش تعیین‌کننده‌ای که در استمرار فعالیت‌های اقتصادی، نظامی و حکمرانی دارند، به بخشی از معادله بازدارندگی و رقابت ژئوپلیتیکی تبدیل میشوند. نوع واکنش جمهوری اسلامی ایران به اقدامات نظامی ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ تحمیلی سوم موید این تحول است.
برای دریافت فایل کامل گزارش اینجا کلیک کنیدhttps://iiwfs.com/wp-content/uploads/2026/10/امکان_سنجی-قطع-کابل_های-اینترنت-خلیج-فارس-و-مسئله-بازدارندگی-ایران۲.pdf
